Ed de Jong

Korbatjo 40 jaar – Interview 1: Ed de Jong

1. Ed de Jong

Als partner van één van de oprichters van Korbatjo maakte hij de start van onze mooie vereniging mee. Op 9 september 1976 werd hij lid, dus nog voor de officiële oprichtingsvergadering op 25 september 1976. Die vergadering was bij oprichter Cees de Ruijter thuis, aan de Govert Flinckstraat in Oud-Beijerland. De medeoprichters waren Marjan de Jong, Jaap van der Meer en Wietse Jansen. Ook Ed was er deze avond bij.

Edmund Theodorus de Jong, met Eddy en Ed als roepnamen, werd geboren op 24 april 1940 en groeide op in Scheveningen. Op de Montessorischool in Den Haag trof hij goede korfballers. Eén ervan was zijn vriend Theo van Zee. Via Theo kwam Ed terecht bij HKV Ons Eibernest, waar hij op zijn 10e jaar lid werd. Anders dan nu kon je destijds nog niet korfballen als je jonger was dan 10 jaar. Hetzelfde als nu bleek de korfbalclub een geschikte plek om de liefde van je leven te ontmoeten: Ed ontmoette er Marjan, die aan het korfbalveld woonde en ook bij Ons Eibernest korfbalde. In 1963 trouwden ze en in 1970 werd dochter Rianne geboren. Het korfbalvirus werd op Rianne en haar zoon Devi doorgegeven.

Vanaf 1962 korfbalde Ed in Rotterdam bij USV, van 1948 tot 1963 de Unilever Sport Vereniging en daarna verzelfstandigd en omgedoopt tot Uit Sport Vriendschap. Vanaf 1977 kwam daar Korbatjo voor in de plaats, waar Ed een jaar eerder al lid geworden was. Korbatjo had maar één (senioren)team en Ed was naast speler ook trainer van dat team; in feite was Ed dus de eerste hoofdtrainer van Korbatjo.

"We moesten van alles doen, totdat er meer aanwas kwam," aldus Ed. Ed was jarenlang trainer, zo leerde hij huidig voorzitter Frans Dahrs de basisbeginselen van het korfbal aan. Veel junioren coachte hij totdat ze doorstroomden naar de selectie. Ed bouwde de kantine aan de Sportlaan, was klusjesman en schilder, de eerste Miss Korbatjo en hij organiseerde in 1983 het eerste schoolkorfbaltoernooi van Korbatjo. Een duizendpoot. Niet voor niks werd Ed jaren later gekozen tot erelid van Korbatjo. “Ik heb dat toen niet zien aankomen. Ik vond en vind het hartstikke leuk.”

Na de beginperiode van Korbatjo werd Ed drie jaar lang trainer/coach van het eerste team bij Oranje Zwart en vervolgens twee jaar lang bij Good Luck. Met die ervaringen op zak werd hij vanaf 1996 zes jaar trainer van Korbatjo A1. Een tussenpoze volgde, totdat hij in de periode 2009-2012 samen met zijn dochter trainer/coach werd van de C1 en B1 van Korbatjo, het team van zijn kleinzoon.

De leukste herinneringen als vrijwilliger van Korbatjo heeft Ed aan de periode als trainer/coach van de A1. “De rottigheid die altijd door jullie werd uitgehaald. Het gedoe bij jou op de studentenflat, het uitgaan in Tilburg die avond. Ik weet ook nog dat ik een opblaasbare dug-out cadeau kreeg.” Jaren vol plezier voor Ed en de A1, “in wisselende teamsamenstellingen maar alle jaren leuk”. Wat was een sterk of opvallend punt van jou als coach? “Hard schreeuwen,” aldus Marjan. Maar Ed houdt het liever bij de tactiek ‘kick and rush’.

Vanaf 2012 is Ed geen vrijwilliger meer bij Korbatjo. Wat niet betekent dat hij zich verveelt, want Ed is nog altijd een fervent sporter: hij doet aan fitness, tennis en bridge. Jaarlijks in het voorseizoen verblijven Ed en Marjan drie maanden op een camping in het Zeeuwse Dishoek. Daarnaast is Ed al tien jaar lang penningmeester van de Vereniging Van Eigenaren. “Iedereen zegt nee en hij zegt ja,” aldus Marjan. Waarop Ed reageert: “Ik heb vrijwilligerswerk altijd leuk gevonden om te doen, het komt van binnenuit.”

Ed vindt het fijn dat er binnen Korbatjo nog altijd duizendpoten zijn die de boel op gang helpen. “Bijvoorbeeld de vernieuwde kantine ziet er prachtig uit, dat heeft de commissie mooi gedaan.” Op de vraag welke vrijwilliger we niet mogen vergeten te interviewen antwoord Ed: “John Wevers. Hij is al jarenlang een trouwe vrijwilliger. Elke bridgeavond staat hij er, ook al loopt hij nu net als ik.”

Deze grap van Ed doet hem denken aan een wedstrijd die hij speelde met USV tegen Kwiek. De wedstrijd was al gestart toen de scheidsrechter afblies en tegen Ed zei “U heeft een blessure, u moet eruit, dit is onverantwoordelijk”. Ed legde de scheids uit dat hij al 26 jaar lang zo korfbalde, hij had het immers al vanaf zijn derde jaar (als gevolg van kinderpolio). Zijn teamgenoten waren nodig om de scheidsrechter te helpen overtuigen. Ed heeft in zijn korfbalcarrière gelukkig nooit problemen gehad met zijn voet. Pas toen hij 57 jaar was kreeg hij een aangepaste schoen om scheefgroei van zijn ruggengraat tegen te gaan.

Ed, heb je nog meer mooie herinneringen, anekdotes, weetjes?
- “Cees de Ruijter werkte bij de gemeente Oud-Beijerland en had de naam Korbatjo uit de archieven gehaald. Korbatjo was in vroeger tijden een marktkoopman die het bloed van net geslachte konijnen opdronk. Na aanmelding van deze naam bij de korfbalbond kregen we een brief terug met complimenten voor onze leuke naam, afkorting voor ‘Korfbal trekt jong en oud’. In latere versies van het verhaal is de marktkoopman onterecht gewijzigd in een struikrover.”
- “De Korbatjo-kleuren geel en blauw zijn gekozen omdat dit de kleuren van de gemeente Oud-Beijerland zijn.”
- “Na de oprichting in 1976 heeft Korbatjo heel kort bij voetbalvereniging OSV ingewoond. Van daar gingen we naar SHO aan de Sportlaan, daar kregen we een knollen-trainingsveld tot onze beschikking en twee oude kleedhokken. Het gangetje tussen de kleedkamers fungeerde als onze kantine, daar stond een bankje en zetten we op een gaspit koffie en thee. Later kregen we een oude tenniskantine uit Heinenoord. Het was een oud zooitje, maar toch waren we blij met ons eigen onderkomen. Elk jaar knapten de leidingen door de vorst en soldeerde ik het weer aan elkaar. Toen Koningin Beatrix in 1989 naar Oud-Beijerland kwam en met de helikopter op het SHO-terrein landde, was onze kantine door de gemeente helemaal ingepakt met coniferen omdat de kantine niet mooi genoeg was. Niet lang na Koninginnedag werden de coniferen weer weggehaald.”
- “Wat ik niet zal vergeten is het senioren-kampeerweekend in 2002. Als er opnieuw een seniorenweekend georganiseerd wordt ga ik zeker mee, desnoods in een rolstoel!”

Tot slot aan Ed de vraag of hij wat wil meegeven aan het huidige bestuur of de club. Hij heeft gelijk een advies voor Korbatjo 1 paraat, aan hoofdtrainer Tony van der Linden: “Leer en laat de dames aanvallen, en breng zo meer variatie aan in het spel.” Nog altijd is Ed een trouwe bezoeker van de wedstrijden van Korbatjo 1. “De verbondenheid met de spelers en speelsters raak ik langzaamaan kwijt, elk jaar weer iemand minder, veel van de jongelui ken ik niet. Van Anne en Eliza was ik in de B1 hun trainer/coach, maar volgens mij zagen ze mij meer als een opa. Ik blijf graag kijken bij het 1e!”

  • 1 logo Agrimarkt
  • 2 banner De Hypotheker
  • 4 logo Sport 2000
  • 5 banner Vriendenloterij
  • 6 banner Bol.com